حرفهایی با نفسم

فرشته کوچولوی قشنگ مامان الهی که من قربون لبهای زیبای تو بشم. زیباترین آواز زندگیم. تو و بابایی بالهای پرواز من هستید. زندگی می کنم به خاطر شما، پرواز می کنم به عشق شما و زندگی را می ستایم در کنار شما.

عزیز دل مامان از روزی که مهمون دلم شدی و منو لایق مادر شدن کردی، تمام احساسات ناب و زیبایی رو که یک زن می تونه در طول زندگیش حس کنه رو به من چشوندی. مامانی از روزی که اومدی به من اعتماد به نفس دادی و منو در جاده سبزی قرار دادی که آغاز و پایانش تو هستی. اینکه یه انسان کوچولو و معصوم را در دلت نگه داری و روز و شب در تمام لحظات زندگی همه جا همراه خودت داشته باشی، حسی است که تا تجربه نکنی از قدرت درکش عاجزی. دختر قشنگم، این روزها که با منی هر روز بیشتر از روز قبل به وجودت می­بالم و از اینکه دارمت بی­نهایت سپاسگزار خدای مهربونم هستم و سجده شکر به درگاهش به جا می­آورم.

فرشته کوچولوی نازنین مامان و بابا، تصور تو برای ما کودک زیبایی است با دو بال سفید و بدنی لطیف تر از برگ گل. شکوفه بهاریم، تو همچون فصل میلادت که پر از زندگی، رویش، سبزی و جوانه زدن است، سرشار هستی از نعمت و برکت. عطر وجودت بوی عشق را به مشام می­رساند و خون امید را در رگ­های زندگی جاری می­سازد. دست­های کوچکت را می بوسم و پاهای بهشتیت را روی چشمانم می­گذارم ای عزیزترینم.